Sereke | Beş Ereb | Beş Çand | Gotarek Rke | Erşv

Sereke

Ger



rok: Deng birsk


Wehîd kele
 
Rojîn di nava destê wî de dilerizî, mîna çûkeka il, di bin wê baranê de  ava baranê bi cotê keziyên wê ve dihat xwar.
 
Rojîna azde salî, temenê wê mîna temenê gula bû,  hîn ne dizanî mirin çiye, ne dizanî mirin wesaye.
 
Tenê yê bavê xwe winda kirî, hew ew dizane çiqasî gotina babo êrîne.
 Bigirî Rojîn girî ne erme,
girî hedara dile, ew dilê tê kuvatin, dilê te ye Rojîn.

Bixwne...

rok: Ken jiyan


 Dr.Xelîl Omar

Hîna navika Margerêt nehatibû birrîn, waqînî pêket û textor û nûrsan ew ji destekî dane destekî.
  Di wê salê de û di wê rojê de û di wê seet û xulekê de, navika Morê bi meqesa malê hate birrîn û tevî ko wê di cih de kire waqînî, lê rebenê ma weke tejekî re! Te dît xelkên Riwanda ji berê de ne takî berfên in.
  înê jî di vê wextê û vê rojê de ji diya xwe re çêbû, lê demeke dirêj deng jê nehat! Gelo keçikê nexwest serên yên li dora xwe bêîne? ..Gelo nexwest ko di malê de, bibe keça heftan? ..Gelo protesto kir ji bo dûrbûna bavê ji welêt? ..Gelo ermezar dikir ser, ko Zîna "mittirb"¹ jê re bûye pîrik? Gelo ..Gelo…

Bixwne...

rok: BAV SNAN


Dr. Xelîl Omar

  Dengê reyandina Tûjo ji hewa baûr hat û pê re dengê Eliyê Kele hat:
– Malê, ma qey kesek tuneye, ko vî kûçikî ji min raqetîne?
– Tîdî mîrato, ma tu bavê Sînan nasnakî? Nofê ji hundur derket û bi kûçik re xeyidî.
– Ev ne kûçik e, ev gurê har e, nahêle ko rêwî bi rêwîtiya xwe di vir re derbasbe! Bavê Sînan bi nerazîbûn got û hey bi gopêl kûçik ji xwe diqewrîne.
– Fermo kirîbo, wextî Hecî ji ê bê, fermo derbasbe, serçavên xwe bio û firreke ava cemidî vexue! ..Xêre, vê qiyalê, tu ketiye rê? Kevaniya malê ji bavê Sînan pirsî û kurtêlkeke nan avêt ber Tûjo.

Bixwne...

rok: QASO


Dr. Xelîl Omar

  Payîz hat û pê re cilên belengazan qetiya û bû wexta kelandina danuwan û raxistina pastêq û mewîjan..bû wexta icacok û hilfirandina qir û qalan..bû wexta berdana bexçe û mixtiyan û bû wexta seyandina xaniyan.
– Law Ezîzo, qey divê ez ji ber Qaso ji gund barkim?! ..Çêleka xwe berra ser cêza genimê min dide, mirîkên wî her roj di hewa me de ne, kûçikê wî bi zarokên me digre! ..Eger ji amê xwe re, te ew alpozan kiriba; minê orta herdû çavên te maçîkiriba!  Hanî gilî û gazinên xwe, bi biraziyê xwe kir.
..Qaso, mirovekî kal e, dûrîer e, mê jê na ê e û pênc wext diçe mizgeftê. lê mêrik ekere zikê nade û dibêje "xêratî ela benatî"¹ û ji bo wilo jî hinek dibêjin, têkiliyên wî bi kemûnistan re heye û herhavîn ew bêê dide wan

Bixwne...

rok: Bajar xewar


Wehîd Kele

Tenê bê hi di rê de di wê cada dirêj de diçû û gavên wî ew direvandin û ew  jî ji xwe direviyan.
Çixara xwe dikiand û dû yê wê jî ji sînga xwe ne derdixist ew dûmane jî bi janên dilê xwe re dadiqurçand.
Di vî bajarî de mirov gelek ê û derdan dadiqurpînin ji roja bûnê ta roja çûnê her jan ewe Jane ewe  ewe eewwee.
Baran dibariya û tariya wê cadê mîna tarîbûna dilê wî bû na mîna tarî bûna li hawîrdora çavên wî bû. Dengê wê baranê titek anî bîra wî. Di nîva wê cadê de rawestiya, lerzekê canê wî guvat û pêteke germ di pozê wî re hilkiiya rayên serê wî. Serê xwe hilda jor qîreka bi ewat bi  dengê xwe yê aza berda :
-Kanî çavên te bêrîvan k..an..î.. ç…a…v..ê…n…te b..ê…r…î…v…a…n

Bixwne...

rok: Dara xweziy


Dr. Xelîl Omar

  Ev demeke ko Hemzo mijûl bûye û serê xwe ranake û her ji bîstekê dike niçe-niç û serê xwe dihejîne. Ev rewa Hemzo gellekî li tellê Ebaso hat û di dilê xwe de hêvîkir, ko ev bêdengiya hevêl dûdirêj be û ya hîn çêtir, ko Hemzo kerr û lal bûbe! Lê Hemzo nema xwe gìrt û bû firte-firta wî û zîvirî zer hevalê bêhnteng û got:
- Li wê dinyê, çira hinekan bi avê vêdiket û qirdê wan li hustên mirovan dixist û jiyana wan bi kêf û xweî derbasdibû û çira kesên mîna min, bi donê gazê jî vênediket û min tu xêr ji xwe nedît! Hemzo got û keserek rada.

Bixwne...

rok: Zewaca njen


 Dr. Xelil Omar

   Pîrê ji bêkesî û kalo ji bênefsî, herdiyan li hev pirsîn û meheke di wê navê re neçû, bûk û zavê govendeke giran lidarxistin. Ji aliyekî de dahol û zurne bû û ji aliyê din ve girî û hêsrên herdû keçên Kalo bû; çawa wê bav bizewice û hîna deh sal di ser mirina diya wan re neçû ye.
- Heger  min nehit  ko takên porê wê, yên mayî bibin hirî, bera navê min ne Xecê be! Keça Kalo ya mezin got.  
 - Heger  min nehit  ko ew sêrê xwe jibîrbike, bera ez ne ji pita bavê xwe bim! Keça Kalo ya biçûk got.
- Xwelî li serê min be, ko ev hedû sêwiyên ber dîwaran, ji min re bibin kê e! Pîrasêr ewê jî ji xwe re got.

Bixwne...

rok: roka ker law ker


Ehmed Meter
Werger ji Erebî : Dr.Ebdilmecît êxo


Hebû  û nebû,li axirekî Erebî komeleyek ji keran hebûn, rojekê ji rojan   kerekî ji wan keran  di demek dirêj de xwerin nexwar, laê wî jar bû, guhên wî sist û berxwarî bûn, hindik mabû ku ew ji ber jarbûnê bikeve xwerê.
Bavê kerê têgihît ku tendurûsta lawê xwe xeraptir dibe, ewî xwast têbighîne ku sedemên jarbûna lawê xwe çi ne,ewî bi tenê  bi lawê xwe re deng kir, ewî xwast rewa derûnî  û tendurûstî yên lawê xwe bizanibe.

Bixwne...

rok: Remmo


Dr. Xelîl Omar

  Remmo lawê Zerga ye, bavê Fetah e, xwediyê simbêlên boyaxkirî  û kofiya sor e, mirovekî girs e û bi dar û ber e, deng qube û kenn bêlî ye. Bi kevirê qewetê bê himber e û çi barê giran li gund hebe, bavê Fetah jê ne bêpar e û di vî warî de pîrekên gund zor jê razînbûn, lê zilamên wan negellekî jê dilxwebûn û li pish wî (ji çavnebarbûnan) digotin: "tirr li hewa", çimgî rebeno carekê di bin barê Zubêda serpêhatî de, "ba" ji ber çû bû.
 ..Du tit ji bîra Remmo naçin! Ya yekem roja ko tê de zewicî bû, ya diwem roja ko tê de çû bû eskeriyê û tê de bibû peyê ceneral Necdet paa. Bavê Fetah hinerên xwe û yên "ceneral" bi dehên caran ji gundiyan re daye xuyakirin û xuyaye wê çûna wî ya Binxetê wê jê re bibe bîranîna sisyan.

Bixwne...

rok: Miko


Dr. Xelîl Omar

   .Miko çigara min vêx! ..Miko qehwa êrîn ji min re çêk! ..Miko li telefonê vegerîn! ..Miko cilan rax! ..Miko ..Miko..
– Weyla min di wê rojê de jardaniyê; roja ko tu tê de ji min re bû kevanî! Miko got û lingê xwe li beroa malê da.
– Bê bexto tu ji kêza xwe re wisa dibêjî?! Kêzê bi lome lê vegerand û kil û kildanê xwe berra binê çentekê xwe da.
– Kêz xatûnê, ji roja ko lingê te ketiye vî hundurî, tu nema ava zikê xwe vedixuî! Miko bi nerazîbûn got û teriya xwe libakir.

Bixwne...

rok: Xatn


Dr.Xelîl Omar

Hêdî law Misto pita te ketiye ber te, bera Rizo û Rûto vê mîratê daxînin, jartêketê  weke risasê ye! ..Lawkên min, metika we bi goriya we be, hûnê bi hemdê xwe wê deynin ser blokan! Xatûnê got û hûçikê xwe bi bêvila xwe xist û li dora pîkaba sûzûkî çû û hat.
..Pitî ko Rizo û Rûto kondîina avê danîn cî û pitî ko dilê Xatûnê jî kete cî, kevaniya malê destûra herdû xortan neda û bi serê Mistê sûndxwar, ko ew bê çayê bi tu deveran de naçin û jinikê ha-hakê tejikek li bin wan raxist û du palgehên pembo danî navbera wan û rahit melkesa xwe û toz bi ser xwe û wan de xist.

Bixwne...

rok: Melkemot


Dr. Xelîl Omar

Qey karê min nema, bilî ko ez li ser vê riyê  herim û bêm! Ev hivqas sal ez ruhê xelkên distînim, min kesek mîna Hemzo ruh bi dims nedîtiye! Dengê Melkemot ji der ve hat û pê re bû reqi-reqa diran û tekên mêrikê nexwe. Çima na; Hemezo bi çavên serê xwe li ber pencerê reê Melkemotê ko mirov wî carekê bi tenê di jiyana xwe de dibîne!..

Bixwne...

rok: Ry din


Dilovan Çeto 

Di roja sêyem de dayika Hesen û herdû keçikên xwe li gel malbata ku ew pêwazî kirin, liser sifreya firavînê kom bûn,û berî têr bixwe careke din bi girî ji ser xwarinê rabû û berê xwe da odeya xwe.
Xanima malê jî dev ji xwarinê berda û li pey çû,li kêleka wê rûnit,destê xwe diser serê wêre bir û anî û çend gotinên  dilxweiyê danê.
Keça min ji roja win gihitine mala me û ev halê teye,tu girî betal nake,xuyaye birînên te kûrin û jiber wilo jî min got bere çend roj derbas bibin, hinekî xwe rehet bikin,paê ezê pirsa halê we bikim,û bizanim  bê çîroka we çiye.

Bixwne...

rok: ivan Mar.. KURTE ROK


Sedîq Mella

Dibêjin:
ivanek Hebû her roj pezê xwe dibire çolê, li ser  (ikêreke Keviran) dirûnit û dest bi bilûre xwe dikir, û herî awazên xwe jê derdixistin.
Rojekê dema wî li bilûre xwe dide dît go marek ji wê ikêrê derket û li ber bilûra wî dans kir (reqisî) û bi dawiya rojê re (zêrek) ji yê ivan re avêt û kete qula xwe de.
Weha dostaniya ivan û Mar berdewam kir.

Bixwne...

rok: ((AHRMAN FER`EWN)).. KURTE ROK


Sedîq Mella

dibêjin:
 Ahrîman bihîst ko Fer`ewn ji miletê xwe re dibêje:
(ez xwedayê we me!)
Ahrîman xwest vî xwedayi bibîne. ...!!!!
Hilkiiya ber  dergehê eywana fer`wen û li dergeh da.
Fer`ewn pirsî ew kî ye?
Ahrîman deng ji xwe ne anî û bersiv neda .
lê dîsa li dergeh da.
Fer`ewn pirsî :
Ew kî ye? Ahrîman dîsa bersiv neda .

Bixwne...

rok: Seh Mr Mamoste


Mahir Hesen

Rojekê ji rojan, mîr li hespa xwe siwar bû û kete ser rê bi nêta nêçîrê, sehê wî jî da pey,  wesa dem derbas bû,  hêdî-hêdî roj diçû ava û tîrêjên wê xav û sist dibûn . Weha rojê xwe bi kirasê reng agirî dapoş kir.  Û asoyê mîrgehê sor bû .
Mîrî xwe berhev kir û berê xwe da ser rêka vergera mîrgehê, bi rê de simê hespê mîrî kete qelşekê  de û pêr- pêre lukimî  û lingê hespî  şikest.
 Mîr neçar ma û nema karîbû rêka xwe ya vegerê  berdewam bike.

Bixwne...

rok: Lan pnekir


Zîlan Hemo

Min xwe dabû pit dîwarekî ji kevirên reên çeqmaqî, qasî min bi kerb destê xwe li dîwar quvetibû xwînek henarî diniqutî nav her du lingên min ên ku ev sê sal in xwîn di wan de neherikiye, lêvên min dilerizin...qirika min dêiya...dilê min bi min diewtî bihtirî dilê min bi wî zarokê ku beriya çend rojan pêlî mayînê kirî biewite,  wî jî weke min her du lingên xwe hûnda kiribûn lê hîna dilê xwe hûnda nekiribû.
Min digot xwezî  dema ez  weke te zarok bûma min lingê xwe hûnda bikirana , xwezî min me taim nekiriba, xwezî min xweiya bazdana nav zeviyan nedîtiba, xwezî min xeyal nekira wê rojekê ez bi destê wê bigirim û di daweta xwe de serê govendê bigerînim, xwezî beriya min dilê xwe daba min her du lingên xwe ji destdabana, xwezî dilê min jî weke dilê te bi kirîna kursiya astengdariyê kêfxwe biba, nizanim çawa dilê zarokekî pêlî mayînekê kirî dikare bi kursiyeke astengdariyê kêfxwe bibe, wekî ku bavê wî jê re lîstokek kiriye bi kursiya xwe re dilîze û xwe ji hevalên xwe bextewartir dibîne ji ber ku kursiya wî heye û yên wan tenê pêlavên wan yên qetiyayî hene.

Bixwne...

rok: Dibistan


Read eref

Dem peyîz bû, roja min ya pêî bû ez diçûm dibistanê, dibistana me ji sê odeyên kelpîç pêk dihat, sê odeyên hevrastî hev.Di hewa dibistanê de, gundiyan lodên qir danî bûn ji bo bêxin ka û li zivistanê bidin sewalên xwe, ew lodên qir gelek nêzî hev bûn, kesekî bîr nedibir ko zarokek nefêm çirîskek agir bavêje li nav wan.. wê demê wê her tit biewitiya tevlî dibistana me ya yekane. Her odeyekê ya dibistana me du sinf tê de hebûn, odeya me sinfa yekê û ya ean bû, navê mamosteyê me Feysel Ebo Rinda bû.

Bixwne...

rok: PENABER


 [Ji çîrokên sînor -3]
(Serpêhatîya her penaberekî kû sînor derbaskirî ye yan jî wê rojekê derbask ê)

Lewend Dalînî

Di paîya cemseyên lekerî, ew tevde ber bi Nisêbîn ve birin…Nisêbîna kû weke wan di bin bandora granîya wê șeva bi çavên melûl li bendey mêvanê xwey westîyayî dima? ew șeva ku nema li wan di qedîya? di dîmahîkê de û di bin dengê reqe reqa tavên buharê û baranê kû ew tev di șûștin bi dawî dibû?, ramanên wan jî di wê rewa bi xezeb de dîsa tevlî hev dibûn, geh șan vedidan weke tavên berqê û geh jî melûl û mest dibûn û diketin șînek kûr û bê dawî di bin bandora êkence, ê û jana canên wayî bê semax û bê berxwedan kû ber bi pêerojeke bê hêvî, tarî û ne zelal ve di mein.

Bixwne...

rok: DERMAN KUXIK

  
 Zagros Osman

Sibehekê Bapîrê min ji xew iyar bû mîna hemî  Sibehan dest bi sirûda kuxikê kir un de ewî ji Dapîra min nexwest ku Çayê jibo wî deyne ser Êgir, ne weke hemî caran ku berî her titî Çayê dixwest, Kalo awirek namo  li min veda hînjî min mebesta wî ji wê nerîna tûj û bi ewat nasnekiriye, ya balkê  ku  Kalo kenek kir ti carî wusa ne kenîya bû, ew Mêrekî tim xemgîn û bêhêvî bû ne dikniya û rênedida me ku em bikenin, lê vê carê ew ji kena dikir ku bipeqe  û destê xwe li hev dixist  û digot: Hooo weh Hooo weh kê bîra wilo dibir kurooo hûn namînin ecêmayî!

Bixwne...

rok: Xewna B xwed


Alan Hemo

Zingilê demjimêrê, li ser katî 5-ê sibeha lêdixe, Cengo ji nav nivînên xwe, çeng dibe, bilez dest diavêje erwal û dikîne xwe, bikufteluft li odê diçe û tê, ta ko xwe ji çûnê re amede bike. Li hêwanê diya xwe li ser cilka nimêjê dibîne, pê re diaxive û dibêje: Xwedê nimêja te qebûlke yadê, ez dikim herim, îro gelek kar li ba min hene. Îro wê xwepêandaneke mezin lidarkeve, û divê em amediyên ba jê re bikin, hêviya diua(lavijan) ji te dikim yadê. Diya wî bidengekî berz dibêje: Alahû Ekber, (Xwedê gewre ye) nîana erêniyê dide.

Bixwne...

rok: Palte dar


((dibê ku riyek din çêtir hebê .. lê bigerin))
Edîson
 
Dîtin ku yek darekê dibrê
vêre gotin: çima?
bersiv da: ji ber ku min li cem wê palte dît.
jê pirsîn: ma te nikarî pê xendekek bikola da ku av têra bighîta koka darê?
got: dibû.

Bixwne...

rok: Ji V Welat Dernakevim


Vejîna Kurd
 
Rojê bersiva xwe ji pirsên avahiyên bêdeng û bajarê xulmabûyî re dadimalî, û evê hêdî hêdî konê xwe yê tarî vedigirt. Di odeyeke biçûk de ku tenê textek, masek, du piyal û çar dîwarên tazî dinalîn, iyarê bîstûçar salî xwe li ser têxt dirêj kiribû û bi piyala êên temendirêj diponijî. Di xwelîdankeke hesinî de termên cixareyên rêzkirî baweriya mirov bi jiyanê avêtibûn pit xwe, li ser masê mûmek mîna dilê evîndarekî dilguvatî diçûrisî, û li aliyê din jî pênûseke ku ji nalîna tîp û bêjeyan westiyabû û lênûseke ku di hindur xwe de çîroka evîniyeke bê dawî tomar kiribû, hebûn. Li her êvarekê iyêr xwe mîna nasikekî bi ser rûpelên lênûsê de xwar dikir û hestên xwe yên têrê û çîroka evîniya xwe ya bêdawî li ser xêz dikirin.

Bixwne...

rok: Dnyaya Bozo


Dr.Cuwan Heqi
 
(Balkêî: Di vê çêrokê de ezê gotinên jargon, qelew, gotinê sûkê û yên wek sixêfan, bikar bînim û herweha bi gotinan bilehîzim.
Sedema vê yekê ew e da ku ew gotin bibin wek ”xwê û buxaratên” vê çêrokê.
Ji ber vê yekê di pêiyê de efûya xwe dixwazim.)

Bixwne...

rok: KURDO SOLPAQIJKAR


Merwan Berekat
 
Bêkariyê û gera li kolanên ew bajarê avahîbilind demên wî bê haydarî di zikê xwe de winda dikirin, û carina ji bandora bîranînên welêt wî riya mal a dikir. Erê.. ew bajarê ewropî pir xwe e, lê mabûna wî li wir a e. Çima çû, koç kir, revî, doza regezxweziyê dike…… Pir kes bersivê dizanin, lê carina tirs dihêle ku bersiv di berîkên mejû de birizin.
Li danê pit nîvro, li kolana nimre ``24`` ji mea pir kabên Kurdo sist bûbûn, qatek toz li solên wî yên kevnar girtibû, û rengê wan guhartibû. Çûkên zikê Kurdo hawara birçîbûnê dikirin, di ber wan hawaran re wêneyê dêpîra wî û îvên wê yên xwe dibûn kesreke kûûûr û ew di xeyalê de radigerandin.

Bixwne...

rok: Biznok


Read eref
 
Bizinek ji keriyê pez ma li çolê, wê çi bike çi nake, ji xwe re xaniyek avakir û têde jiya.
Pitî demekê du karik jê re çêbûn, navê yekê xiste eng û navê yan din xiste Peng.
Herdu karikan gelekî ji hev hezdikirin û gelkî ji diya xwe jî hezdikirin û diya wan jî zehf ji wan hezdikir û li ser wan ditirsiya!

Bixwne...

rok: Qurf (kurte rok)


Welîd Me`mo
   
Memo pala xwe çinî û bi dumah kir , û sapê xwe kiand ser bêderan , ixrecyên wî jî kirîfbûn .
her yekî ji wana cihêrek yan dudu vêra hebûn .
di ber ixran re karê qurfê dikirin ,
seriyên  cehe û genim yên bi rê de weîne ji xwe re biref dikirin û dixistin cihêrên xwe .
Memo , li dawiya rojê hat ser bêdera , çavên w li cihêrên kirîfan ketin , dît ew mitin ji seriyên dexlê .

Bixwne...

rok: PENABER


[Ji çîrokên sînor -3]
(Serpêhatîya her penaberekî kû sînor derbaskirî ye yan jî wê rojekê derbask ê)
 
Lewend Dalînî

Di paîya cemseyên lekerî, ew tevde ber bi Nisêbîn ve birin…Nisêbîna kû weke wan di bin bandora granîya wê șeva bi çavên melûl li bendey mêvanê xwey wesîyayî dima? ew șeva ku nema li wan di qedîya? Di dîmahîkê de û di bin dengê reqe reqa tavên buharê û baranê kû ew tev di șûștin bi dîmahîk dibû?, ramanên wan jî di wê rewa bi xezeb de dîsa tevlî hev dibûn, geh șan vedidan weke tavên berqê û geh jî melûl û mest dibûn û diketin șînek kûr û bê dawî di bin bandora êkenc, ê û jana canên wayî bê semax û bê berxwedan kû ber bi pêerojeke bê hêvî, tarî û ne zelal ve di meîn.

Bixwne...

rok: Hec Rov


Lazgîn Dêrûnî
 
Rovîkek hebû li derdora Gundekî ,demek bi ser de hat nêçîra wî kêm bû û gelekî biçî bû ,halê wî nexwe bû,Rovî fikirî wê çi bike da ku xwe ji mirinê biparêze, pîlanek hat bîra wî ,bilez rabû û berê xwe da gund ,rastî Dîkekî hat ,Dîk jêre got:xêre tu dilezînê Rovî?Rovî lê vegerand got:bêje min Hecî Rovî,Dîk got:ma tu çûyî Hecê?Rovî got na lê berê min li Hecê ye,Dîk got:ma tu min jî bi xwe re nabê Hecê?Rovî bilez lê vegerand û got:ji xwe ez li hevalekî wek te digerim ku bi min re bibê heval ,de fermo were em herin.

Bixwne...

rok: Hevdtinek li Ezmn


Read eref

Xelk û alem, miletekî zehf, mirov, malbat, dost û heval, hemî hazir bûn..!
Ew di nav mede bû, her kes bi kêf bû. Her yekî adbûna xwe diyarî yê din dikir.
gernijîna wî nedvemirî, bi her kesî re dikenî  û silav li her kesî dikir û hezkirina xwe ji wan re dida xuyanî kirin.
 Ez bi yek xoleyê jî, jê dûr nebûm, min bê sînor bêriya wî kiribû. Ez hestyarbûm ew ilaleta xelkê hemî di hestên xwe de wekî minin. Carna min di dilê xwe de digot, mane em jibo xemgîniyekî civyane.. Çira em ewqas bikêfin .. !?

Bixwne...

twitter

Helbest

Pargînparêz im Ez

Jiyana tehl

Bo riswakirina Seddam Huseyn

Dîsan vê sibehê

Nivîskar

Helbestên Vînê Ji Etar Re

Jibîrneçûna 8ê Cehzeranê

Efrîn

Tova Jiyanik nu

Bîstê Gulanê

KEÇA KURD IM

XWEBÎNÎ

Gula min

Reroj…!

Cejna Newrozê ye